Blog2Blog Maak je eigen Blog2Blog | Gratis je eigen blog c.q weblog op internet
Het dagelijks leventje van een studente journalistiek

Het dagelijks leventje van een studente journalistiek

2/2/2006 - Een ik-ben-niet-mezelf-dag

Sommige dagen zijn niet om door te komen. Vandaag is het zo'n dag. Eigenlijk zou ik nu op school moeten zitten, maar ik kan me er niet toe zetten om ook daadwerkelijk naar school te gaan. Alles staat me tegen. De witbeslagen bomen, de koude buitenlucht, m'n broodjes hagelslag, de geurige koffie, de neurotische kat, zelfs de sigaretten smaken niet zoals normaal. Vandaag is het zo'n dag dat ik het liefst de hele dag diep onder de dekens in bed lig. Zo'n dag die ik best zou willen overslaan. Gewoon vergeten, niets interessants te doen. Gewoon een ik-ben-niet-mezelf-maar-weet-ook-niet-hoe-dat-komt-dag.

 

En dan kijk ik in m'n agenda..

 

Shit, ik word vandaag weer ongesteld!

Reacties (0) :: Geef een reactie! :: Permanente Link

26/1/2006 - Voetjes van de vloer

Wat was het vandaag toch heerlijk weer! Ik liep mijn flat uit en lag al gelijk met mijn voetjes van de vloer op de koude, gladde stenen. Boos mompelend kroop ik weer overeind en bewoog me voorzichtig verder.

Bij het bushokje aanbelandt, vertelde een vrouwtje me dat ze er al ruim een half uur zat en nog geen bus had gezien. Ik zuchtte. Het kon nog wel eens lang duren. Zou ik weer terug gaan? Ik wilde wel graag, want ik had nog geen drup koffie gehad. Maar ik moest echt dringend in het centrum zijn en kon daar niet onderuit. Gelaten plofte ik neer op het bankje naast haar en luisterde met een half oor naar haar verhaal van een dochter die ze eerder die ochtend uit het ziekenhuis had gehaald omdat die haar verstandskiezen had moeten laten trekken. En dat ze op de weg terug had gehoord dat er bij Apeldoorn geen bussen meer reden en dat toen ze haar dochter had afgezet.

 

En zo ging het nog even door..

 

Mijn hersens werden langzamerhand ook wat levendiger en toen begon ik de humor van de situatie in te zien. Hier zaten we dan, in een klein kikkerlandje dat altijd zo ontzettend trots is op zijn infrastructuur, maar dat als het maar eventjes vriest en dooit al gelijk plat ligt. En de eendjes achter me liepen doodgemoederd verder, zich niets aantrekkend van de vrieskou.

 

Na een half uur kwam dan toch een bus. We glibberden richting het centrum waar ik uitstapte. Voor mijn ogen botsten twee auto's op elkaar, achter mij viel een fietser en een oud vrouwtje werd door twee opgeschoten jongens overeind geholpen. Ze had gelukkig niets.

 

 

Reacties (0) :: Geef een reactie! :: Permanente Link

25/1/2006 - Trivia-avond

Elke dinsdagavond is het weer zo ver: Trivia-avond in mijn stamkroeg Tuck! De opzet is alsvolgt, met maximaal 5 mensen vorm je een team, minimaal 2. Elk team doet mee aan 8 rondes, waarvan de eerste een plaatjesronde is en de zevende een muziekronde. Elke rondes bestaan uit tien vragen. De groep die die avond de meeste vragen goed heeft, wint de hoofdprijs. Daarnaast is er nog een prijs voor de nummers twee, drie en de poedelprijs voor de laatste groep.

Omdat het vaste groepje van mijn huisgenoot iemand te kort kwam, viel ik in. Dit heb ik al vaker gedaan en vooral voor de film- en de bijbelvragen wordt ik ingezet. Dat bevalt me trouwens erg goed, want regelmatig weet ik de antwoorden wel.

 

De avond begon zoals gewoon, om acht uur zou de Trivia beginnen, maar om half zeven was de kroeg al afgeladen vol. Gelukkig zijn we zo slim om elke dinsdagavond iemand vroegtijdig naar Tuck te sturen, zodat wij tenminste een goede zitplaats hebben. Ben je te laat, dan is het pech en moet je staan, of in sommige gevallen zul je zelfs de kroeg moeten verlaten. Meer dan 120 mensen mogen er van de brandweer niet in. Dus optijd zijn is een pre.

Het eerste drankje is altijd gratis, dus we zaten lekker aan de koffie, eten net op en nog vol goede moed, gezellig te keuvelen over de vragen van de voorgaande keren. Welke antwoorden we fout verbetert hadden, welke goed waren en welke twijfelgevallen.

De vragen van de Trivia zijn over het algemeen vrij moeilijk. Sommige vragen moet je gewoon weten, andere kun je gokken. Maar vooral de filmvragen zijn erg lastig. Zo ook deze avond. Er waren niet heel veel filmvragen, maar de vragen die we kregen waren moeilijk, op eentje na dan. Maar die had ook iedereen goed. De vraag luidde: In de film The lord of the rings, wie viert er zijn 111e verjaardag? Een beetje kijker die de vraag zo goed heeft, want er is maar 1 karakter in de film die zijn verjaardag viert.

Maar de rest van de vragen waren dus erg moeilijk. Vragen zoals: Wie zong de themesong van de film The Neverending Story? Wie schreef, regiseerde en had de hoofdrol in de film The Mirror has two faces? Welke acteur speelde de rol van Jezus in de film The last day's of Jesus' life?

Helaas had ik geen een vraag goed, behalve dan die van Lord of the Rings. Dat moest natuurlijk Bilbo Baggins zijn. Maar de bijbelvraag maakte veel goed, want daarmee konden we per goed antwoord 1 punt scoren. Normaal krijg je maar 1 punt voor het complete goede antwoord. De vraag luidde: Noem de namen van de drie zoons van Adam en Eva. Per zoon konden we dus 1 punt verdienen. De eerste twee waren vrij makkelijk, Kain en Abel. Maar nu die derde nog. Peinzend zocht ik in mijn geheugen. Het was al een tijd geleden dat ik voor het laatst het boek Genesis had gelezen en daarin stond nu juist het antwoord. Begon zijn naam niet met een B..? Ik wist het niet meer. Benjamin was het niet, want dat was het broertje van Jozef. Boas kon het ook niet zijn want hij was de tweede man van Ruth, de schoondochter van Naomi. Barthimeus was het ook niet, want die kwam pas in het Nieuwe Testament voor, niet in het Oude. Na lang wikken en wegen gokte ik het maar op Seth, al was ik er vrij zeker van dat ik het mis zou hebben. Maar hoe langer ik er over nadacht, hoe beter de naam mij in de oren klonk. Misschien zou ik het toch goed hebben!

Na een zenuwslopende 1,5 uur kwam dan eindelijk het verlossende antwoord: Seth was juist. Ik slaakte een zucht van opluchting. Als invaller had ik weer bewezen dat ik de juiste persoon was voor de bijbelvragen.

 

Hopelijk mag ik binnenkort weer invallen!

Reacties (0) :: Geef een reactie! :: Permanente Link

24/1/2006 - Feeders en portfolio's

Ik was naar school gegaan om mijn portfolio af te maken. Op school werk ik namelijk een stuk sneller dan thuis. Thuis ben ik te gauw afgeleid door mijn kat, een spelletje poker via internet, een leuke chat of een huisgenoot die de muziek te hard heeft staan. Helaas was de afleiding op school net zo groot als thuis, want mijn klasgenoten waren net begonnen aan een interessant onderwerp. Ik mengde mij in een discussie over Feeders: mannen die kicken op dikke vrouwen, die vrouwen inpalmen om ze vervolgens compleet afhankelijk van hen te laten worden en de vrouwen maar blijven vetmesten, want dikker is mooier. Een paar weken geleden was er een aflevering van ShockDoc dat ging over dit soort mannen en waar ik met afschuw naar had zitten kijken. Een varken vetmesten gaat er veel vriendelijker aan toe. Een vrouwtje woog op een gegeven moment ruim 350 kilo! En dat alleen omdat haar 'liefhebbende' man haar elke dag volpropte met kilo's junkfood, twintig repen chocola, kilo's snoep en soms puur vloeibaar vet te drinken gaf. Er schenen zelfs mannen te zijn die een slang in het keelgat van de vrouw duwden, er een trechter bovenop zetten en het vet letterlijk naar binnengoten! Rijp voor de psycholoog, al zou levenslange opsluiting in een isolatiecel naar mijn mening nog te goed zijn voor dit soort types.

 

Ik ben altijd erg geinteresseerd in wat mensen beweegt. Wat hun doelen zijn in het leven, hun grote dromen. Wat de redenen zijn om bepaalde dromen op te geven en wat stimuleert tot het maken van nieuwe dromen. Maar ook hoe iemand omgaat met pijn, tegenslag en teleurstelling. Waarom iemand soms overgaat tot destructief gedrag, naar zichzelf toe of naar anderen. Vaak zijn de aanleidingen tot dit soort gedrag, de zucht naar macht, geld of lust. Pijn uit het verleden kan ook een factor zijn.

Bij deze Feeders was het maar al te duidelijk, zij wilden de macht hebben over een dikke, hulpeloze vrouw. Was ze nog niet hulpeloos, dan werd ze wel zo vetgemest dat ze hulpeloos werd. Was ze eenmaal hulpeloos, dan bleven ze doorgaan. Op een wrange manier waren deze vrouwen zelf ook de daders. Zij lieten het immers toe en bleven geloven in de valse hoop en liefde die deze mannen gaven.

 

Uiteindelijk stopte de discussie. Ik ging weer achter de computer zitten en begon aan mijn portfolio die ik later deze dag moest inleveren. Een korte blik op de klok maakte me duidelijk dat er al weer een uur verstreken was sinds ik binnen was gekomen. Misschien had ik toch beter thuis kunnen werken.

Reacties (1) :: Geef een reactie! :: Permanente Link

24/1/2006 - Welkom

Hallo,

 

Leuk dat je op mijn blog bent beland. Je kan hier dagelijks lezen wat ik meemaak, wat me bezighoudt, wat mijn dromen zijn en mijn nachtmerries en daarnaast de capriolen van mijn kat.

 

Een korte introductie is misschien wel op zijn plaats. Ik ben Esther, 23 jaar en ik studeer journalistiek in Ede. Zelf woon ik ruim 4 jaar in Wageningen, wat mij ontzettend bevalt. Naast mijn studie schrijf ik veel verhalen en doe regelmatig een poging om een boek te schrijven, al valt dat laatste niet mee.

Ik heb een katertje van 1,5 jaar, genaamd Stitch. Ik zeg met opzet katertje want hij is voor een kater niet ontzettend groot. Stitch is zo gek als een deur en haalt elke dag wel weer een nieuwe grap uit. Of het nu een kipfilet jatten is uit de pan tot aan het luidkeels meemauwen met een lied, het is telkens weer afwachten.

Naast deze kleine vriend heb ik ook een hele lieve man in mijn leven waar ik ontzettend veel van hou, al wonen we nog niet samen en zijn we ook nog niet getrouwd. Die stap is voor ons beiden nog te groot. Daarnaast heeft hij zijn leven in het westen van het land, terwijl de mijne zich vooral afspeelt in het midden van ons koude kikkerlandje.

Ik heb vele interesses, maar een van de dingen waar ik erg in geinteresseerd ben zijn mensen. Mede door mijn opleiding ontmoet ik de meest vreemde mensen en hoor ik de gaafste, dramatische, luchtige en zwaarste verhalen. Het verbaast mij telkens weer hoe iedereen zo anders is, ondanks dat we vaak dezelfde drijfveren hebben om te leven en om ons leven op te bouwen. We willen allemaal gelukkig zijn, mensen om ons heen hebben die om ons geven, een leuke baan waarin we kunnen groeien, financieel gemak (al hoeven we niet perse rijk te zijn, maar een beetje geld is toch lekker) en gezond. Maar iedereen doet dat op zijn of haar unieke manier. En dat maakt de mens tegenover mij zo bijzonder in mijn ogen. Ook de manier waarop men omgaat met tegenslag, pijn of verdriet.

 

Zo, nu weet je een klein beetje meer van mij. Ik zal dagelijks wat posten. Zo'n post kan gaan over wat ik die dag heb meegemaakt, of over wat mij bezighoud. Ook kan het gaan over een situatie die ik meegemaakt heb. En soms zul je even lekker kunnen ontspannen bij het lezen van een luchtig, humoristisch verhaal.

 

Ik hoop dat je vaker komt en dat je zult reageren op mijn posts.  

 

Liefs!

Esther 

Reacties (0) :: Geef een reactie! :: Permanente Link

24/1/2006 - The reason of living

 

Reacties (0) :: Geef een reactie! :: Permanente Link

Over mij

Hier kun je dagelijks lezen wat ik meemaak, wat mij bezighoud, de capriolen van mijn kat en mijn pogingen om mijn dromen werkelijkheid te laten worden.

Links

Home
Bekijk mijn profiel
Archief
Pagina 1 van 1
Laatste Pagina | Volgende Pagina